عالم بوده به علوم ظاهرى و باطنى . و كمالات و مقامات وى بيش از آن است كه در حيز تحرير درآيد . و كرامات فراوان از وى منقول است . آورده‌اند كه هر شب دوشنبه حضرت رسول الله صلى اللّه عليه و سلم را در خواب مىديد و مشكلات خود و از خلايق را از آن حضرت صلى عليه و سلم مىپرسيد . و جواب باصواب مىشنيد . وفاتش در سال هشتصد و هشتاد و پنج هجرى ، مدفن ايشان در قريهء زيارتگاه معروف و مشهور است . درويش عباس زيارتگاهى وى از اصحاب و مريدان شيخ زين الدين الخوافى است . مدت سى سال در ملازمت وى گذرانيد . و بغايت بزرگوار و در وقت خود سرحلقهء عارفان روزگار بوده . و مقامات و درجات عالى داشت . و در آخر نابينا شد . و پيوسته اين بيت را ميخواند : ( بيت ) چشمم از آسيب مردم در به روى خود ببست * گوشهء عزلت گرفت و با خيال او نشست گويند روزى در قريهء زيارتگاه در مسجدى كه در ميان ده بود شخصى قرآن مىخواند . از استماع آن ، وقتش خوش شد . از مسجد بيرون آمده در حوض كه بر در مسجد بود درآمد و مدت مديدى بر روى آب دويد و سماع كرد كه قدم و دامن او تر نشد . و مدفنش در زيارتگاه است . مولانا عبد الرحمن ( كاردگر زيارتگاهى ) از اصحاب مولانا سراج الملة و الدين عالم است . مشربى بغايت صافى دارد و از مقام ابدال و اوتاد بهرهء وافى داشت . و حضرت مولانا نور الدين عبد الرحمن